نتایج تحقیقات زیادی نشان داده است فعالیت های ورزشی با وجود فواید بی شماری که دارد، افراد و ورزشکاران را دچار آسیب جسمانی فراوانی می کند. این آسیب ها می تواند دلایل متفاوتی مانند عدم آمادگی جسمانی بازیکنان، عدم آگاهی برخی مربیان از انواع آسیب ها و  کیفیت نامناسب زمین ها و سالن های ورزشی داشته باشد. یکی از مهمترین مواردی که باعث وقوع آسیب در بین ورزشکاران می شود رعایت نکردن اصول ایمنی و بهداشتی در اماکن ورزشی می باشد. اصولا فضاها و اماکن ورزشی که میزبان افراد مختلف هستند نمی توانند خالی از خطر باشند و اگر اصول ایمنی در اماکن و سالن های ورزشی رعایت نشود می تواند حوادث و مشکلات زیادی را ایجاد نماید. از اینرو فراهم کردن محیطی ایمن برای انجام بازی و ورزش امری اساسی و مهم می باشد. برای فراهم کردن محیط های ایمن ورزشی، رعایت اصول و قواعد خاصی لازم است. اولین جنبه رعایت ایمنی تجهیزات و اماکن ورزشی، توجه به استانداردهای لازم در طراحی و مواد و وسایل مورد استفاده و شکل کلی سالن ها و زمین های ورزشی با توجه به تعداد استفاده کنندگان (توجه به ظرفیت سالن، زمین و مجموعه ورزشی) می باشد. علاوه بر توجه به ایمنی اماکن و مجموعه های ورزشی، توجه به وضعیت بهداشتی اماکن و تجهیزات ورزشی باید جزو اولویت های سازندگان، تجهیزکنندگان و مجموعه داران ورزشی باشد. در ادامه به نتایج برخی از تحقیقاتی که در داخل و خارج در زمینه ایمنی و بهداشت اماکن ورزشی انجام شده است اشاره می شود. حسین پور و همکاران در سال ۱۳۹۱ در تحقیقی مهمترین مکانیسم وقوع آسیب های ورزشی را برخورد با زمین دانسته و نتیجه گرفتند هر چه فضاهای ورزشی کوچکتر باشد میزان بروز آسیب­ها افزایش پیدا می کند. همچنین در برخی تحقیقات استاندارد نبودن تجهیزات، عدم رعایت بهداشت و وجود وسایل غیر استاندارد را علل آسیب های ورزشی دانسته اند. داوودی و همکاران (۱۳۹۱) عنوان کردن باشگاه ها و سالن های کشتی دانشگاه های دولتی شهر تهران در بعد بناها و سازه از ۶۰ درصد استانداد و در بعد بهداشتی ۳۵ درصد استانداردها را دارند. علیزاده و همکاران (۱۳۹۰) گزارش کردند فضاها و اماکن ورزشی مدارس استان اردبیل در مولفه ایمنی، لوازم و تجهیزات و تاسیسات با ۴۴/۴۶ درصد بهترین وضعیت را دارند و در بعد وضعیت ایمنی حریم ها از خطوط از ۴۳/۴۲ درصد و در بعد ایمنی داخل زمین بازی از ۹۲/۳۱ درصد ایمنی برخوردارند. کاشف و همکاران (۱۳۸۹) در بررسی وضعیت ایمنی و بهداشتی اماکن و فضاهای ورزشی شهر ارومیه نتیجه گرفت فضاهای ورزشی ارومیه پایین ترین درصد ایمنی در داخل را زمین دارند و در ایمنی تجهیزات، ایمنی سکوها و ایمنی حریم و خطوط کمتر از ۵۰ درصد استاندرادها رعایت شده است. کتبی و همکاران (۱۳۸۸) در بررسی وضعیت باشگاه ها، اماکن و تجهیزات ورزشی دانشگاه یزد نشان داد: مولفه تجهیزات، لوازم و حریم و خطوط ورزشی نسبت بهمولفه های ایمنی کف پوش ها، تاسیسات و بهداشت وضعیت بهتری دارند. در رتبه بندی کتبی و همکاران از وضعیت اماکن ورزشی دانشگاه یزد مولفه سکوها، پوشش و جایگاه تماشاچیان بدترین وضعیت را داشتند.

نتایج برخی از تحقیقاتی که در خارج کشور انجام شده به شرح زیر است:

ارنون و همکاران (۲۰۱۱) نتیجه گرفتند برخورد با موانع سخت (مانند تیرهای دروازه) و سطح سفت منجر به جراحات شدید در بین بازیکنان می شود. گئورگی (۲۰۱۲) وسایل ورزشی نامرغوب مانند کفش و کیفیت نامناسب کف پوش سالن های ورزشی، کیلی و میچل (۲۰۱۰) زمین خوردن، ورهاگن و همکاران (۲۰۱۰) محیط نامناسب ورزشی، ابزار و وسایل غیر استاندارد، پترویدو و همکاران (۲۰۰۲) عدم رعایت نکات ایمنی در ساخت زمین های بازی و همچنین استفاده از تجهیزات فرسوده و غیر استاندارد را مهمترین دلایل بروز آسیب های ورزشی می دانند. در رابطه با وضعیت ایمنی اماکن ورزشی زاکس و همکاران (۲۰۰۹) مدلی را ارائه کردند که در آن بوسیله مداخلات معماری و طراحی خاص نمای خارجی و سقف استادیوم و باشگاه بتوان جریان باد را به نحوی هدایت کرد که برای تهویه هوای جایگاه تماشاچیان مورد استفاده قرار گیرد. پیتر و همکاران (۲۰۰۹) عنوان کردند اگر مدیران اماکن ورزشی تدابیر و توصیه های ایمنی زمین های بازی را کنترل نکنند بخاطر بی توجهی به سلامت ورزشکاران تن به خطر می دهند.

با توجه به نتایج مطالعات، تحقیقات و پژوهش های داخل و خارج از کشور توجه به ایمنی و بهداشت اماکن و تجهیزات ورزشی از بروز آسیب های بسیاری جلوگیری می کند و هزینه کردن برای ایمنی و بهداشت اماکن و مجموعه های ورزشی را هزینه قلمداد نمی کنند چرا که از هزینه های بی شمار بهداشت و درمان و آسیب های جدی به سلامت افراد جلوگیری می نماید. در این راستا شرکت آسان ورزش ایرانیان با حضور تیم مدیریت اماکن و تجهیزات ورزشی در راستای ایمن سازی و تجهیز اماکن ورزشی آماده ی همکاری و مشاوره به سازندگان اماکن ورزشی، باشگاه ها، اماکن، سالن ها و مجموعه های ورزشی می باشد تا با ارتقای سطح ایمنی و بهداشت اماکن و تجهیزات ورزشی کشور گامی هر چند کوچک در راستای حفظ سلامت استفاده کنندگان از اماکن و مجموعه های ورزشی برداشته باشد.

منابع

غلامی، سجاد؛ مهدی پور، عبدالرحمن؛ ازمشا، طاهره. (۱۳۹۴). ارزیابی وضعیت ایمنی و بهداشتی سالن های چند منظوره ورزشی و رابطه آن با وقوع آسیب های ورزشی. پژوهش های کاربردی در مدیریت ورزشی، ۴(۲): ۳۴-۲۳٫


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *